Pierwsza pasterka już za nami

Pasterka w Kopalni Soli „Wieliczka” jest najwcześniej w Polsce odprawianą bożonarodzeniową Mszą. Dlaczego Wigilia o poranku, nie zaś o północy? Zwyczaj pochodzi z czasów, gdy w Wieliczce wykuwano jeszcze sól. Załoga kończąca nocną zmianę spotykała kolegów, którzy dopiero rozpoczynali swoją szychtę – wspólnie szli pokłonić się Jezusowi. W Wigilię nie prowadzono ciężkich robót, a jedynie te niezbędne dla bezpiecznego funkcjonowania kopalni oraz zapewniające ciągłość wydobycia. 

Początek Bożego Narodzenia

Podziemna Pasterka to dla wielickiej braci górniczej początek Bożego Narodzenia. Pracownicy tłumnie gromadzą się w kaplicy św. Kingi 101 m pod ziemią, zabierają ze sobą rodziny, przyjaciół, zapraszają wieliczan. Solna świątynia przypomina, że Jezus narodził się w grocie. Pod koniec XIX stulecia założono kaplicę św. Kingi, która przez kolejne dziesięciolecia piękniała, przyozdabiana rzeźbiarskimi dziełami utalentowanych górników. Jednym z elementów wystroju świątyni jest szopka umieszczona w północnej ścianie. Maleńkie Betlejem nieustannie przypomina o cudzie Bożego Narodzenia.

300 lat tradycji porannej Pasterki

24 grudnia Bóg narodził się wśród w wielickiej soli oraz w sercach tych, którzy modlili się wczesnym rankiem ponad 100 m pod ziemią. Uczestnicząc w wydarzeniu górnicy kontynuują ok. 300 lat tradycji. Pierwsza udokumentowana Msza św. została w kopalni w Wieliczce odprawiona w XVII wieku. Prawdopodobnie już wtedy organizowano Pasterki. Przetrwały one czasy zaborów, a zakazano ich dopiero w Polsce Ludowej.

W blasku kryształowych żyrandoli, wśród majestatycznych solnych rzeźb Świętych, z dala od pełnej trosk codzienności czas zwalnia, a myśli skupiają się na tym, co w Boże Narodzenie jest najważniejsze – na nadziei, radości, obecności bliskich.